Тебе…

Те видов и го загреав своето срце. Те допрев и го возбудив своето тело. Те сонив и ја рабудив својата фантазија. Те мислев и го насмеав своето лице. Те љубев и го исполнив својот живот.

По-грешка! (х грешка)

Ако барем еден збор, имаше место и барем еден глагол, свое дело? Ако звукот на мојот говор не таеше, мои мисли?… Ако слухот, отрпнеше на сладоречје, а срцето сменеше ритам? Ако умот можеше се што јас не можам?… Колку ли поубаво ќе се разберевме?

Не ветена љубов

Ти, тие, ги нарекуваш кукавици, А јас, внимателни! Ти, тие, ги нарекуваш деца, А јас, авантуристи!   Таквите безјазични, Делата им говорат, Таквите бункер-нирани, Размислуваат со време.   Твојата и мојата љубов Се спојуваат само кога месецот и сонцето, НИЕ ги гледаме, во разминување…

Da capo

Иритирана од ситното непрекидно зуење на Vivaldi-евите летни муви. Гласно осудувајќи ги моите мисли. Им се препуштив на Sean Saens-овите бранови и гревот на Далила. Од време на време крадев воздух. Испровоцирана од Bizet-овите најстрого казнувани страсти. Зарем не сум тоа, токму јас?! Ме задушува присатноста на познатото: ‘Cosi fan tutte’!!! Ја буди мојата драматичност. Оштро и елегантно ме дразнат Dvořák-овите мотиви од темното гудало. Нерешени равенки на привлечноста. Заведена од Brahms-овата приспивна, со полни и зрели чекори кон текот. Се плашам, веќе сонувам… Со леснотија ги испишувам украсите во…

Добро утро!

бев и ме снема… Покрај многуте желби и раскошна мисла, ме снема и замрев… Покрај силната потреба и сигурност, замрев и се изгубив… Покрај вербата дека знам во што верувам, изгубена се исплашив… Покрај љубовта во неисполнување исплашена се разбудив… Добро утро!

III čina

Tvojot lik, mažestven. Mojot, damski, sozdaden! Igrame… Telata komponiraat duet, a strasta dirigira vo eden zdiv. Publikata se žedni za pak da se napie Srceto eksploatirano od umot, poinakov ritam pulsira, do sega nedoživean. Nov! Očite nerazdelno probivaat niz maski, svlekuvaat kostimi. …aplauz! Racete ni se skliznuvaat edna od druga, ispoteni… Tretiot čin završi! Kraj.   Tvoj lik muževan, moj damski, stvoren. Igramo… Tijela komponiraju duet, a strast dirigira u jednom dahu. Publika žeđa, ponovno da se opije. Srce izrabljivano umom drugačiji ritam pulsira… nedoživljen! Nov! Oči nerazdvojive probijaju maske,…

Koren (Korijen)

Mirizlivi granki od tvoeto razgoleno esensko telo tie prsti, padnati listovi mi nadlegnuvaat vrz kožata… me skokotkaš… So burno breftanje gi razletuvaš naokolu, pikiraš, da ne zalegnat predologo. Korenot na tvoeto bitie, raste vo mene… Rapavosta me drazni i obvitkuva do samite prsteni na iskustvoto. Go previtkuvaš stebloto okolu mojata sitnost, štom izvieno me vlažni po dolgata noćna rosa vpiena vo nego. Rasvetlen od utrinskoto sonce vo silueta na strast me pokrivaš. Dlaboku, i poveće od son, vlegovme dvajcata seušte neodvoeni. Dobro utro! I pak nie čovečni i rastopeni vo…

Opereta

 …I v toj čas pukna mojot glas! Oh, zošto li se sluči, ne smeeše taka da zvuči! Za čuvstvata će tajam, ne mi treba ljubov na zaem. Za mig toj vreden, ne se kajam …taka mislam sega, barem. Sega zamini, odi… nov pottik vo tebe nek rodi, nasmevka edna, molam i za mene koga pukblikata će se krene.   …I u taj čas puče moj glas! O, zašto li se to desilo, zvučati tako nije smjelo! Osjećaje ću zatajiti, ne treba mi ljubav na zajam. Za trenutak taj vrijedan, neću…

Уште еден дебил (Još jedan debil)

Молчам, збунета сум сета. Минаа толку лета, да те сретнам тебе мили во толкав број дебили. …И ќе молчам ако треба, ќе живеам ко амеба. Мислев изрод сум, створ но веќе немам збор. Molčam, zbuneta sum seta. Minaa tolku leta, da te sretnam tebe mili vo tolkav broj debili. … I ke molčam ako treba, ke živeam ko ameba. Mislev izrod sum, stvor no veće nemam zbor.

Вирус (Virus)

За тебе љубов моја, нема да пишувам… Страв ми е да не ја загрозам тетраткава како себе си.   O tebi ljubavi moja, neću pisati… Bojim se da ne ugrozim bilježnicu kao što sam sebe.