Probudi me

Probudi me onda kad olujne budu padale kiše, Probudi me i kad riječi postanu tiše. Probudi me kad lišće sa grana prestane da se njiše. Probudi me kad se suza sa lica obriše, Probudi me kad usne ne budu tebe ljubile više. Probudi me kad oko srca prestane tuga da me stišće, Probudi me opet Kad duša počne ljubav da ište. autor:Daliborka Pešut Mandić